|
|
||||||
|
|
|
|
||||||
|
|
پیری و جوانی
طبق تعریف سازمان بهداشت جهانی(World Health Organization ) که در ایران هم
پذیرفته شده زمان شروع سن سالمندی را 60 سالگی میدانند و مراحل زیر را برای
آن در نظر گرفته اند:
از ۶۰ تا ۷۴ سالگی سالمند جوان
از ۷۴ تا ۹۰ سالمند
از ۹۰ به بالا پیر
در گذشته سنین حدود 60 سالگی و حتی کمتر راپیری تعریف میکردند .
پیران در حوامع مختلف متناسب با فرهنگها و اعتقادات آن سرزمینها با رفتارهای گوناگونی
روبرو بودند.حتی این اختلاف برخورد در یک کشور گاه متفاوت بوده است.
.در ایران ما هرچند بزرگان و افراد سن بالا و پیران احترام خاصی داشتند ولی گاهی هم نسبت
به آنها با دید منفی و تحت عنوان علیل و به درد نخور و ...یاد میکردند بطوریکه در مواردی و در
نزد بعضی از اقوام نقل است که پیران را وقتی که نگهداریشان سخت میشد بر بالای کوها و
در دخمه هایی میگذاشتند تا همانجا از بین بروند و غذای پرندگان و حیوانات گردند.
در بعضی از مناطق و از جمله در حوالی یزد و نیز یاسوج و گچساران و سایر نقاط آثار چنین
دخمه هایی که تا همین اواخر و ختی حدود 50 یا 60 سال پیش محل دفن پیران متوفی و
سوزاندن آثار متوفیان طبق سنت دین قدیم ما زرتشتی ها بوده موجود است .ا
البته این نوع برخورد با پیران و فوت شدگان در قدیم خود استلال و توجیهاتی داشته است که
امید وارم در وقت دیگر به آن به پردازم.
هدف از این مقدمه آن بود که پیری در فرهنگ ها و ادبیات هر کشور و ملتی جایگاه خاصی
داشته و دارد که جای مطالعه بسیار دارد.
به این بهانه در اینجا چند نکته کوتاه را درموردپیری و مقایسه آن با دوران جوانی می آورم
و برای آشنایی به دوکتاب که توجه بیشتری به این مقوله داشته اند هم اشاره ای میشود.
......ادامه مطلب را بخوانید
از شهر آشوب چه میدانیم؟
بعضی از اصطلاحات و مفاهیم و حتی علت وچرایی رفتارهای اجتماعی در طول زمان تغییرات مختلفی مینماید و بر داشتی که ما امروز از اونها داریم با ریشه و علل واقعی اون ها در گذشته بسیار فاصله دارند . در این موارد میتوان نمونه های بسیاری را ذکر کرد مانند اختلاف درچپ و راست بودن دکمه پیراهن زنان و مردانکه هنوز ادامه داردو یا استفاده ازحلقه ازدواج به عنوان سمبل تعلق و وابستگی و یا کاربرد برف پاک کن ماشین ها که اغلب آب باران را به سمت رانند ه میریزند و یا رفتار ما در هنگام شادی ها و یا بر عکس در مراسم عزا و تشییع جنازه و همچنین باور هاوکلماتی که برای دعا ها و یا نذر وبحشش و قربانی بکار میبریم و ده ها از این ها.که دوستان گرامی خوشبختانه ریشه و اصل بیشتر این اصطلاحات و کلمات را که گاه بصورت ضرب المثل و یا شعار در آمده اند را اطلاع دارند ولی برای یاد آوری و تقویت نگاه دقیق تر و توجه به اینگونه مفاهیم سعی خواهد شد در هر فرصت به عنوان زنک تفریح یکی از این نمونه ها بطور خلاصه توضیح داده شود و امید است با کمک دوستان اشکالی اگر هست راهنمایی فرمایید تا اصلاح شوند.
در باب شهر آشوب که امروزه بیشتر به عنوان نام دختران و زنان نامگذاری میشود این اصطلاح معنی و کار برد دیگری هم داشته ودارد ..
بر روی ادامه مطلب کلیک کنید.
تفاوت اساسی در متوسط طول عمر زنان نسبت به مردان از زمان تولد آغاز میشود زیرا نوزاد
دختر بطور متوسط هفت سال بیش از نوزاد پسر زندگی میکند.
زنها با یک جفت کروموزوم ایکس متولد میشوند کروموزوم ایکس (مربوط به زنانگی)قابل
اطمینان ترین و سنتی ترین است ولی کروموزوم وای (کروموزوم مردانگی)ژنی غیر استوار و
دمدمی است و مرتب در میان کروموزوم های دیگر به جست و خیز می پردازد.
بسیاری از بیماری ها که ناشی از شرایط ژن معیوب کروموزوم ایکس هستند مانند
هموفیلی و یا کور رنگی تنها در مردها ظاهر میشود
یک ژن معیوب ایکس توسط همتای سالم خود جبران میگردد ولی در مرد ژن معیوب ایکس
قابل جبران نیست و با پیوستگی ژن معیوب ایکس به یکدیگر موجب ضایعات میگردد.
در تمام مراحل زندگی از نوزادی تا کودکی و نوجوانی تا میانسالی و ...مردها بیش از زنها در
مقابل مرگهای زودرس ناشی از سرطان تا ذات ریه لطمه می پذیرند.
دکتر ویلیامز هازارد (William Hazard)استاد دانشگاه ویکفورست(Wake Forest niversity) که
تفاوتهای بیولوژیک جنسیت را در زمینه طول عمر مطالعه کرده میگوید:" محرومیت مردها 2
برابر زنان است."
مردها از داشتن هورمون استروژن (که حامی قلب است)محرومند و دارای هورمون
تستسترون هستند که تفاوت رفتاری میان زن و مرد را بنا می نهد و معمولا با رفتارخشونت
و تند در مران همراه است که موجب خطر بیماری های قلبی میشود
د رحالیکه تغییر برای زنان یک موهبت بیولوژیک محسوب میشود برای
مردان جایگزینی شادی از دست داده شده یک نگرانی اصلی است .و.معمولا تقییرات را
محفی میکنند و کمتر تمایل به گفتن با درد دل با دیگران دارند و این موجب انزوای آنها میشود
و...
این مطالب با بعضی تغییرات و خلاصه نویسی از کتاب"نگاهی به زندگی مردان "نوشته
گیل شهنی ترجمه شیخ جوادی عمدتا از صفحه 332 و 333 آورده شده است و چون از
پزشکی و مطالب فوق اطلاعی ندارم و صلاحیتی بر رد یا قبول آنها نمیتوانم داشته
باشم صرفا جهت مطالعه ارایه دادم امید است با نظریات خود راهنمایی کنید
در بیست و پنجم تیر ماه چهل سال پیش اولین انسان یعنی آرمسترانگ به همراه آ لدرین و
یکی دیگر از فضا نوردان آمریکایی از زمین حرکت کردند و پس از طی مسیر هزاران کیلومتر
خود را به کره ماه رسانیدند و پای حود را بر آن گذاشتند.
این تخولی عجیب در زندگی بشر و باورهای او بود .امروزه چندین سال است که انسان باز در
هوای کشف دنیاهای جدید تری در فضا و زیر دریا و هر جا که برایش ابهام است میباشد.
او اینک در حال بررسی در اطراف مریخ است و در نظر دارد که حود را به آنجا هم برساند
جایی که شش تا هفت ماه با سرعت موشکهای امروزی در راه خواهند بود.
.
قدرت انسان باور نکردنی است 
به مناسبت اولین سفر انسان به فضا و این موفقیت بشری متن زیر را به نقل از روزنامه جام
جم را بخوانیم:
اين ماموريت 16 جولاي در ساعت 9:32 به وقت محلي آغاز شد. زماني که راکت "ساتورن 5"
از مرکز فضايي کندي در فلوريدا پرتاب شد و فضاپيماي آپولو 11 را تا ارتفاع بيش از 111 متري
با خود حمل کرد.
"نيل آرمسترانگ" فرمانده ماموريت،" مايکل کالينز" و" ادوين اي. آلدرين جي. آر" سه
سرنشين اين فضاپيما بودند.
پس از يک سفر آرام که چهار روز به طول انجاميد، اين سه انسان وارد مدار ماه شدند.
آرمسترانگ و آلدرين سوار بر "اتاقک گردش ماه" (LEM) شدند و در روز 21 جولاي اين اتاقک
پرنده به آرامي روي خاک ماه در منطقه اي با عنوان "درياي آرام" فرود آمد.
اين مانور به روش دستي هدايت شد چرا که در حالت خودکار، خطر رفتن به انتهاي حفره
وجود داشت. در پايان اين مانور، سوخت موتور تقريبا تمام شده بود و به همين علت اتاقک در
حدود 6 کيلومتر دورتر از نقطه پيش بيني شده بر روي خاک ماه نشست.
پس از گذشت چند ساعت و پس از آنکه کنترل موقعيت در اختيار مرکز کنترل هاستون در
تکزاس قرار گرفت،
اين مرکز اجازه خروج از اتاقک را صادر کرد. به اين ترتيب،آرمسترانگ به عنوان نفر اول از
اتاقک خارج شد .
به محض آنکه اولين قدم انسان را بر روي خاک ماه گذاشت و پايش سطح ماه را لمس کرد
جمله تاريخي خود را بيان داشت:
"اين گامي کوچک براي انسان و گامي بزرگ براي بشريت است."
کمي پس از آرمسترانگ، آلدرين نيز قدم بر روي خاک ماه گذاشت و به اين ترتيب به اتفاق هم
نصب و راه اندازي بعضي از دستگاههاي علمي را آغاز کردند.
فعاليت اين دو فضانورد در خارج از اتاقک در حدود دو ساعت و 40 دقيقه به طول انجاميد و پس
از پايان کار، اين فضانوردان همانند قهرمانان راه زمين را پيمودند.
اين ماموريت تاريخي بازهم تکرار شد و از آن زمان 12 انسان قدم بر خاک ماه گذاشتند.
در حقيقت 21 جولاي 1969 روزي براي تمام بشريت است